پرمترین (Permethrin) یک ترکیب آلی از گروه پایروتیروئیدهای مصنوعی است که به‌طور گسترده هم به‌عنوان حشره‌کش و هم به‌عنوان دارو مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ماده در کشاورزی، بهداشت عمومی و دامپزشکی کاربرد دارد و برای کنترل طیف وسیعی از حشرات مانند پشه‌ها، شپش‌ها، کنه‌ها و کک‌ها استفاده می‌شود.
مکانیسم اثر پرمترین مبتنی بر اختلال در سیستم عصبی حشرات است. این ماده با تأثیر بر کانال‌های سدیمی سلول‌های عصبی، باعث باز ماندن طولانی‌مدت این کانال‌ها می‌شود. نتیجه این اختلال، انتقال غیرطبیعی پیام‌های عصبی، فلج شدن و در نهایت مرگ حشره است. این مکانیسم مشابه سایر پایروتیروئیدهاست، اما پرمترین به‌دلیل پایداری و اثربخشی مناسب، کاربرد گسترده‌تری پیدا کرده است.
حشرات نسبت به پرمترین حساسیت بسیار بالاتری نسبت به انسان و سگ دارند، زیرا توانایی آن‌ها در متابولیسم و تجزیه سموم به‌مراتب کمتر است. در مقابل، بدن انسان و سگ می‌تواند پرمترین را نسبتا سریع‌تر تجزیه و دفع کند، به همین دلیل در دوزهای کنترل‌شده، این ماده برای آن‌ها ایمن‌تر محسوب می‌شود.
با این حال، گربه‌ها استثنا هستند. گربه‌ها به دلیل کمبود برخی آنزیم‌های کبدی (به‌ویژه آنزیم‌های گلوکورونیل ترانسفراز)، توانایی متابولیسم پرمترین را ندارند و به همین علت نسبت به این ماده بسیار حساس هستند. تماس یا مصرف فرآورده‌های حاوی پرمترین می‌تواند در گربه‌ها باعث علائم عصبی شدید مانند لرزش، تشنج و حتی مرگ شود. به همین دلیل استفاده از محصولات پرمترین‌دار مخصوص سگ‌ها برای گربه‌ها به‌شدت خطرناک است.
در مجموع، پرمترین ترکیبی مؤثر و پرکاربرد است، اما تفاوت واکنش گونه‌های مختلف به آن نشان می‌دهد که ایمنی سم کاملا وابسته به نوع مصرف و موجود هدف است، نه صرفا خود ماده.